The Wall

Pink Floyd 1979

The Wall

Λίγο το κρύο, λίγο η κούραση,λίγο κάποιες βαριές κουβέντες που ειπώθηκαν στη στάση του τρόλεϋ από κόσμο εκτός εαυτού εναντίον των απεργών σήμερα με ώθησαν στο να βάλω να ακούσω όλο το δίσκο (διπλό παρακαλώ) των pink floyd. The Wall. Ένα διαμάντι - αριστούργημα ό,τι και να πω θα είναι λίγο να εκφράσει αυτό που σκέφτομαι και νιώθω όταν ακούω αυτό το δίσκο, ο οποίος διακόπτεται μόνο για να αλλάξει η πλευρά!!!

Προσωπική απομόνωση που οδηγεί στην τρέλα το βασικό μας θέμα. Και σκέφτομαι. Τι μπορεί να οδηγήσει ένα παιδί μεγαλώνοντας στην τρέλα τελικά; Ένας απών πατέρας, μία υπερπροστατευτική μητέρα, ένας πόλεμος φυσικά, ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καραδοκεί στη γωνία με το δάκτυλο, μία κοινωνία που κρίνει με τη μέγιστη αυστηρότητά της αλλά δεν επιβραβεύει ποτέ, μία διαλυμένη σχέση ως απόρροια όλων αυτών.

Μήπως είμαστε πολύ αυστηροί και πολύ απαιτητικοί τελικά με τα παιδιά; Μήπως η υπερπροσταευτικότητά μας δεν τα αφήνει να εκφραστούν ελεύθερα; Μήπως τα πρότυπα ευτυχίας και επιτυχίας που τους δίνουμε είναι εντελώς λάθος, Μήπως το δικό μας ανικανοποίητο εγώ βγάζει μία συναισθηματική σκληρότητα στα παιδιά τελικά, όπως βγάζει στους απεργούς, στους συναδέλφους, στους γείτονες και σε όσους νιώθουμε ότι έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε;

Μήπως;;;;;;